De beste wensen

-


Vandaag is het de Dag van de Nieuwjaarsreceptie. Het is de dag dat in heel bedrijvig Nederland alle medewerkers elkaar de beste wensen wensen en luisteren naar de nieuwjaarspeech van de directeur. Als ik ergens niet van houd, dan is het wel een receptie. Ja, op de voetbalclub, dat is leuk. Maar op het werk? Vroeger wilde ik nog wel eens gaan, maar meestal sla ik ze over. Vandaag is meestal.

De meeste medewerkers gaan overigens wel, maar alleen voor de gratis koffie met een gratis koekje erbij en de gratis broodjes. En een warme hand van de directeur. Of van de voorzitter van de Raad van Bestuur. Bovendien duurt zo’n receptie al gauw een uurtje of twee. En twee uur slap lullen is nog altijd beter dan twee uur werken. Ik denk dan altijd: als het zo doorgaat, bestaat de BV Nederland over een jaar niet meer.  

Ik zit niet te wachten op recepties. En op een warme hand al helemaal niet. En de handen van de directeur en de voorzitter van de Raad van Bestuur ken ik ook al dus die geef ik allemaal terug. Zo’n receptie, ik vind het helemaal niks. Je staat er maar een beetje te staan met een kop koffie en een broodje in je hand en je hoopt dat je geen bekenden tegenkomt, want ik krijg het mijn bek niet meer uit. “Ja hoor, jij óók de beste wensen!” 

Er zit nog een groot nadeel aan zo’n nieuwjaarsreceptie: je weet op een gegeven moment niet meer wie je bij binnenkomst al de beste wensen hebt gewenst en wie niet. Bovendien weet ik ook niet wie ik nu wel en wie ik niet de beste wensen moet wensen. Niet omdat je het ze niet wenst, maar omdat je ze niet kent. Soms sta je net een collega die jij wel kent de beste wensen te wensen, komt er een collega die jou niet, maar die collega die jij kent, weer wel kent. En die wensen elkaar dan, omdat ze elkaar wél kennen, de beste wensen. 

Dan kom ik er niet onderuit en wens ik de beste man ook de beste wensen. Maar ik denk er dan meteen bij: nou kent hij mij. En dan moet ik hem volgend jaar dus óók de beste wensen wensen. Ik denk dat ik volgend jaar maar wéér oversla. Dat is het beste dat ik mezelf kan wensen.

Reacties

  1. Anoniem5 januari 2026 om 01:54

    Sammy, we houden het simpel! Gewoon jij en ik. De beste wensen jongen! Gr. Renaggie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Marcel de Wit5 januari 2026 om 10:22

      De beste wensen Renaggie. Vergeet je het licht niet uit te doen?

      Verwijderen
  2. Anoniem6 januari 2026 om 21:34

    Nou de beste wensen hoor Marcel, lezer van al je boeken en volger van je blogs.
    Fijne collega 😂🤣🍾😎🎱

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Anoniem7 januari 2026 om 10:42

    Uiteraard van mij ook de beste wensen voor 2026. Ik hoop dat je als voornemen hebt van die heerlijke stukjes te blijven schrijven.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Raymond Swaep7 januari 2026 om 10:45

    En nu als Raymond Swaep de beste wensen. Ik ben helemaal niet anoniem.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Thuiswerken

-
Afbeelding
Vandaag werk ik thuis. Ik heb om acht uur op de groepsapp gemeld dat ik wat financiële dingetjes moet uitwerken en dat het maar beter op de beste concentratieplek ter wereld kan gebeuren: mijn huis. Ik heb geen vrouw en kinderen en ook geen huisdieren dus het is hier lekker rustig. ‘Misschien maar beter ook, Mars’, laat mijn collega Margot via de mail weten. ‘Het is druk hier, want we krijgen er tijdelijk een paar collega’s uit Barendrecht bij. De huur van dat filiaal is opgezegd en ze krijgen uiteindelijk een plek hier op de negende, maar die verdieping moet nog worden verbouwd. Daarom heeft Facilitair nu in allerijl extra bureaus en computers geplaatst. De vergadertafel is weggehaald en het koffiezitje ook’.   Het was bij ons op drukke dagen toch al lastig zoeken naar een flexplek, nu is het bijna onmogelijk. Heb je toch een plekje gevonden dan is het om je heen een kakofonie van malende koffiebonen, ritselende theezakjes, stomend water en oeverloos geleuter bij het koffiea...
Meer lezen

Er zit een man in het portiek

-
Afbeelding
Ik schat hem rond de 25 jaar. Afgetraind. Zijn hoofd leunt tegen de reling van de trap. De man is gekleed in een korte lichtbruine broek, vaal, blauw T-shirt, bruin petje, zonnebril. Zijn witte sokken en blauwe sportschoenen zien er als nieuw uit. Hij draagt zwarte wielrenhandschoenen. Hij slaapt een diepe slaap, en dat op maandagmiddag om 17.30 uur. Even verderop staat een fiets. Ik vermoed dat de fiets van hem is. Hij staat niet op slot. Ik zie door het raampje van de voordeur dat de man diep ademt. Vermoedelijk is hij doodmoe. Ik laat ‘m maar even, maar na een half uurtje vraag ik mij toch af of hij wel in orde is. Ik open de voordeur van mijn woning op de begane grond, stap naar buiten en tik hem op de schouder. Ik tik nog een keer. Geen beweging. Bij de derde tik gaat zijn hoofd omhoog. ‘Are you okay?’, vraag ik. Ik begin maar meteen in het Engels, want ik vermoed hier met een toerist te maken te hebben. ‘Huh?’ ‘Are you okay?’, vraag ik nog een keer. ‘Moment, moment’, zegt de ...
Meer lezen

Vakantie

-
Afbeelding
Zo langzamerhand nadert de vakantieperiode haar einde. Toch lijkt er tussen vakantie en thuis zijn weinig verschil te zitten. Zeker als je - al dan niet vervroegd - met pensioen bent en je samen de dagen probeert door te komen. Op vakantie ‘Goedemorgen.’ ‘Lekker geslapen?’ ‘Heerlijk.’ ‘Wil je een kopje thee?’ ‘Lekker hoor’. ‘Gaan we daarna ontbijten.’ ‘Wil je jam?’ ‘Doe maar.’ ‘Ga ik nou even douchen.’ ‘Ga ik na jou.’ ‘Kan ik mooi de afwas doen als jij gaat.’ ‘Tien uur koffie?’ ‘Lekker.’ ‘Gaan we daarna een stukje fietsen.’ ‘Gezellig.’ ‘Zijn we ruim op tijd weer binnen voor de lunch.’ ‘Ik heb dan wel trek ja.’ ‘Vanmiddag blijf ik hier. Boekje lezen.’ ‘Ik ga de auto wassen.’ ‘Lust je vanavond een entrecootje?’ ‘Met gebakken aardappelen?’ ‘En een gemixte salade.’ ‘Zes uur?’ ‘Zes uur.’ ‘Daarna nog een bakkie’. ‘En op tijd naar bed.’ ‘Morgen weer vroeg op.’ Thuis ‘Goedemorgen.’ ‘Lekker geslapen?’ ‘Heerlijk.’ ‘Wil je een kopje thee?’ ‘Lekker hoor’. ‘Gaan...
Meer lezen