Posts

Zappen

-
Afbeelding
Ik heb weleens van die avonden dat ik ongemerkt en nodeloos uren achtereen zit te zappen. Bier en chips binnen handbereik aan de linkerhand, de afstandsbediening in de rechter. Ik kan natuurlijk met een knop gewoon de interactieve tv-gids raadplegen om te zien of er iets van mijn gading bij zit, maar dat zappen zit er bij mij een beetje ingebakken. Vroeger werd er niet gezapt. Dat nutteloze schakelen is er pas gekomen toen de afstandsbediening haar intrede deed. Voor die tijd moest je opstaan om van kanaal te wisselen. Toen had je trouwens maar één kanaal: Nederland 1 en opstaan deed je alleen om de tv aan of uit te zetten. Later, toen er meer zenders kwamen, ontdekte ik dat ik met de tiptoetsen van mijn tv-bak – diepte circa dertig centimeter – van kanaal kon wisselen als ik er met een metalen gordijnroede die door de vorige bewoner van mijn studentenkamer achter was gelaten, tegenaan tikte. Opstaan was niet meer nodig, mits ik op maximaal anderhalve meter van de tv zat, want lang...
Een reactie posten
Meer lezen

Vliegje

-
Afbeelding
Het is zomer. Een zomer die straks de boeken ingaat als een van de warmste aller tijden want om de paar dagen vallen de mussen dood van het dak. Het kwik van de thermometer zit boven de dertig graden en wil er maar heel af en toe onder komen. Als een tijdelijk front Nederland passeert en de temperatuur daalt tot gruwelijke waarden – als ik de mensen mag geloven – van maar liefst 21 graden, hangt de garderobe op de zaak opeens vol met winterjassen. En er valt geen druppel. Tijdens dergelijke warme zomermaanden verwacht je eigenlijk een huis vol insecten. Maar ook voor hen is het blijkbaar te warm. Ze hebben niet eens zin om te vliegen. Heel af en toe zweeft er een mug door de slaapkamer maar na twee keer wapperen met het dekbed – muggen houden niet van een goede wind – is het alweer gedaan met het gezoem.  Soms bromt er een hommel naar binnen of een gestoorde vlieg die gistermiddag de rust kwam verstoren. Blijkbaar was hij de weg kwijt, want het ging werkelijk alle kanten op. Moch...
6 reacties
Meer lezen

De emballage-verzamelaar

-
Afbeelding
Ik zie haar staan bij de emballageband. Nou ja, bij de emballageautomaat, want de band zie ik niet echt. Alleen het beginstukje zie ik, daar waar je je één voor één je lege flessen oplegt. De band begint te lopen, de automaat slikt de fles in. Daarna kun je er nog een fles op leggen, net zo lang dat je van al je lege flessen af bent. Naast het luikje zit een knop. Je kunt kiezen of je een bonnetje wilt of doneert aan een goed doel. Het bonnetje kun je scannen bij de kassa en dat scheelt dan weer op de rekening. Wie doneert is zijn of haar geld kwijt, maar krijgt er een goed gevoel voor terug.  Ik heb altijd een goed gevoel dus kies voor het bonnetje. Die buurtsuper van mij is duur genoeg. Toch ga ik niet naar een ander. Naast mijn buurtsuper zit nóg een buurtsuper. Die is iets goedkoper, maar ik zie er zo tegenop om alle boodschappen opnieuw te moeten zoeken omdat alles in een ander gangpad staat, dat ik mijn buurtsuper trouw blijf. Ik weet er blindelings te weg te vinden en dat be...
2 reacties
Meer lezen

Schelpenteldag

-
Afbeelding
Het was vandaag schelpenteldag. Ik las er over in de krant. Een mega-evenement van jewelste; duizenden vrijwilligers stropen de Nederlandse stranden af om zoveel mogelijk schelpen te gaan tellen. Het leek me wel wat. Op de website kon ik kiezen uit verschillende routes. Ik koos voor de schelpentelroute tussen Scheveningen Zuiderstrand en Hoek van Holland, want dat is voor mij het handigste te doen met het openbaar vervoer. Vooral bij De Hoek brengt een pracht van een metro je vanaf het strand linea recta terug naar Schiedam, alwaar ik de sprinter naar huis kan nemen. Op zaterdagmorgen stapte ik bij Station Delft op de trein naar Hollands Spoor. Vanaf daar nam ik tram 12 die mij naar het eindpunt aan het Markenseplein in Den Haag zou brengen. Bij die eindhalte stapte ik direct het Westduinpark in. Vijf minuten later was ik op het strand. Een vrijwilligster van de Schelpenteldag 2024 heette mij van harte welkom. Ik kreeg een overzichtskaart met daarop allemaal verschillende soort...
3 reacties
Meer lezen

Pimpeltje

-
Afbeelding
Hij leg in een hoekie, zou mijn vader zeggen. En inderdaad daar leg ‘ie. Want opeens lag ‘ie daar. Bij mij in de tuin, voor de deur. Ik had net een telefoongesprek afgerond en keek door de tuindeuren naar buiten en daar lag ‘ie dan. Met zijn pootjes omhoog. En met zijn snaveltje ook. Of haar snaveltje, dat kan ook, want ik zie het verschil niet bij deze soort. En hij/zij bewoog niet, ook niet nadat ik er nog met een stokkie tegenaan gepord had. Want soms – dat heb ik wel eens meegemaakt – leggen ze in shock. Dat ze, zeg maar, geschrokken zijn van de kat van de buren of zo. En dan vallen ze voor dood neer, maar dan niet echt. Maar deze wel. Die was het wel. Doodgevallen dus. En nou lag ‘ie bij mij. In de tuin. Een pimpelmees. Het gekke is: je ziet ze altijd vliegen, maar je ziet ze nooit doodgaan. En ik woon nu toch al heel wat jaartjes hier in mijn straatje in mijn huisje met een tuintje. Met al die vogeltjes waar ik dan graag een stukkie over schrijf. Maar er eentje dood in mijn tuin...
2 reacties
Meer lezen

De beste wensen

-
Afbeelding
Vandaag is het de Dag van de Nieuwjaarsreceptie. Het is de dag dat in heel bedrijvig Nederland alle medewerkers elkaar de beste wensen wensen en luisteren naar de nieuwjaarspeech van de directeur. Als ik ergens niet van houd, dan is het wel een receptie. Ja, op de voetbalclub, dat is leuk. Maar op het werk? Vroeger wilde ik nog wel eens gaan, maar meestal sla ik ze over. Vandaag is meestal. De meeste medewerkers gaan overigens wel, maar alleen voor de gratis koffie met een gratis koekje erbij en de gratis broodjes. En een warme hand van de directeur. Of van de voorzitter van de Raad van Bestuur. Bovendien duurt zo’n receptie al gauw een uurtje of twee. En twee uur slap lullen is nog altijd beter dan twee uur werken. Ik denk dan altijd: als het zo doorgaat, bestaat de BV Nederland over een jaar niet meer.   Ik zit niet te wachten op recepties. En op een warme hand al helemaal niet. En de handen van de directeur en de voorzitter van de Raad van Bestuur ken ik ook al dus die geef ik...
5 reacties
Meer lezen

De flesjesman

-
Afbeelding
Ik was zondagavond, het zal rond de klok van 18.00 uur zijn geweest, op weg naar huis. Ik had die middag doorgebracht in huiselijke kring in Rotterdam. Er was iemand jarig, we dronken koffie, aten taart, pindaflips, chips en kaasstengels, laafden ons aan een Westmalle Dubbel, bediscussieerden gemaakte en nog te maken keuzes in het leven en scholden de acteurs in De Kuip uit vanwege hun abominabele voetbalprestaties. Wonder boven wonder werd de ploeg van Zuid beloond met een punt. Na afloop van de wedstrijd nam ik weemoedig afscheid, dook de donkere stad in en nam vanaf Rotterdam Noord de trein richting het Centraal Station om daar over te stappen op de trein richting huis. Het is een ritje van elf minuten en ik nam niet de moeite om een plekje in een drukke coupé te bemachtigen omdat ik dan naast iemand moet zitten die ik niet ken. Ik koos voor een staanplaats op het balkon. Achter mij zat de machinist. Nou ja, ik zag   hem niet, maar ik ging ervan uit dat er iemand achter de deu...
6 reacties
Meer lezen